از شیراز تا تورنتو

این زمستان دومین زمستانیه که در کانادا تجربه میکنم. سال گذشته با تاخیر زیادی زمستون رو دیدیم و اوج سرمای اون هم بیشتر از دو هفته طول نکشید ولی امسال سرما زودتر چهره خودشو نشون داد. این چند روز اخیر هم که اوج خشونت زمستان بود. در ابتدا که مقداری برف بارید و همه جا سفید پوش شد. بعد از اون هوا گرمتر شد و برفها شروع به ذوب شدن کرده و روی زمین جاری شدند. شب همون روز هوا به شدت سرد شد و همه آبهای جاری یخ زدند و روی زمین لایه ای شفاف از یخ ضخیم تشکیل شد. از همون ابتدای شب هم بارش یخ ریز مثل آبی که پر از ذره های یخ هستش آغاز شد. ما اون شب منزل یکی از دوستامون مهمون بودیم. آخر شب که میخواستیم بیایم دیدیم که هوای سرد و این نوع بارش باعث شده که کل شاخه های درختان در غلاف بسیار زیبایی از یخ قرار بگیره. خیلی جالب و دوست داشتنی بود. حتی روی ماشین هم یک لایه یخ تشکیل شده بود و نمیتونستیم درب ماشین رو باز کنیم. شکل گیری یخ روی ساقه های درختان باعث میشد که اونا لحظه به لحظه سنگین تر و شکننده تر بشن. درختان می شکستن و سیمهای برق رو پاره میکردند و میافتادند و این روند باعث میشد که برق قطع بشه و هر لحظه بخش دیگری از تورنتوی بزرگ در خاموشی فرو بره. ما هم وقتی به خونه رسیدیم برق نداشتیم. البته آخر شب بود و خوابیدیم. صبح هم که برق اومد. البته برای صبح یک برنامه کوچولوی خارج شهر داشتیم که به لطف سرما و بارون یخ تعطیل شد. قطعی برق در بخشهای تورنتو در برخی مناطق به چهار روز هم رسید. مردم اون مناطق نه آب گرم داشتند، نه روشنایی و نه برقی برای پخت و پز و آشپزی و حتی درست کردن یک چایی برای مبارزه با سرما. البته اونایی که برق داشتند سعی میکردند در این موقعیت میزبان بقیه باشن و به اونا کمک کنن. ما هم از این قضیه مستثنی نبودیم. بالاخره بعد از چهار یا پنج روز اوضاع شهر به حال عادی برگشته ولی هنوز هم شکستن درختان و قطع برق به علت ذوب شدن یخهای روی درختان اتفاق میافته ولی این مساله دیگر بحرانی نیست. در کل باید بگم که در این مدت یک بحران رو که در حدود ده سال گذشته در تورنتو بی سابقه بوده، تجربه کردیم.